جرقّه

چندوقتیه دیگه مثل قبلنا حس و حال عشق بازی با امام زمان رو ندارم،دیگه وقتی واسه این کار نمیزارم .نمیدونم چرا!؟چرا اینجوری شدم؟غرق در دنیا شدم و فکر و ذکرم شده دنیا،انگار نه انگار که هیچ چیز با ارزش تر از محبت اهل بیت و رسیدن به خدا نیست.حداقل منی که این همه وقت دنبال این بودم دیگه نباید تا این حد سرد و بی تفاوت بشم .امروز بازم یه جرقّه منو متوجه حالم کرد و دوباره منو دعوت به معنویات و عالم معنوی کرد با یه نفر که اهل دل بود ملاقات کردم.( عشق اهل بیت چیزی نیست که به این سادگی از دل آدم بره).حالیم شد که چقد بد شدم ،ولی هنوز عشقشون تو وجودمه و شعله وره.دوباره سعیمو میکنم مراقبه کنم و.خدایا به امید خودت دستمو رها نکن

یا صاحب الزمان یه نگاهی...